Website Banner

   
 
ประเทศอินโดนีเซีย
ดินแดนแห่งความศักดิ์สิทธิ์   ความศรัทธา   และศิลปวัฒนธรรม

อินโดนีเซียเป็นสมาชิกอาเซียน  เมื่อวันที่  8  สิงหาคม  พ.ศ.2510
 
 
ธงชาติอินโดนีเซีย
          รู้จักกันทั่วไปในชื่อ "ซังเมราห์ปูติห์" ("Sang Merah Putih", สีแดง-ขาว) เป็นธงที่มีต้นแบบมาจากธงประจำอาณาจักรมัชปาหิตในคริสต์ศตวรรษที่ 13 ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้า กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วน พื้นธงแบ่งเป็นสองส่วนตามแนวนอน
  • สีแดง หมายถึงความกล้าหาญและอิสรภาพ
  • สีขาว หมายถึงความบริสุทธิ์ยุติธรรม
ชื่อทางการ
:
สาธารณรัฐอินโดนีเซีย 
พื้นที่
:
5,193,250  ตารางกิโลเมตร
เมืองหลวง 
:
กรุงจาการ์ตา
ดินแดน
:
เป็นหมู่เกาะที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ระหว่างคาบสมุทรอินโดจีนและทวีปออสเตรเลีย และระหว่างมหาสมุทรอินเดียและแปซิฟิก มีพรมแดนติดกับประเทศมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียว (อินโดนีเซีย: กาลิมันตัน), ประเทศปาปัวนิวกินีบนเกาะนิวกินี (อินโดนีเซีย: อิเรียน)
รูปแบบการปกครอง  
:
ระบอบประชาธิปไตย  มีประธานาธิบดีเป็นผู้นำของประเทศ ( วาระการบริหารประเทศ 5 ปี และต่อได้อีก 1 วาระ)
สัญลักษณ์
:
ตราแผ่นดินของอินโดนีเซีย มีชื่อว่า "ตราพญาครุฑปัญจศีล" ลักษณะเป็นรูปพญาครุฑมีขนปีกข้างละ 17 ขน ,หาง 8 ขน, โคนหาง 19 ขน และคอ 45 ขน หมายถึง วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันประกาศเอกราช กลางตัวพญาครุฑนั้นมีรูปโล่ ภายในโล่แบ่งเป็นสี่ส่วน และมีโล่ขนาดเล็กช้อนทับอีกชั้นหนึ่ง ดังบรรยายต่อไปนี้
- ช่องซ้ายบนของโล่บรรจุรูปหัวควายป่า (ในภาษาอินโดนีเซียเรียกว่า "บานเต็ง") ถือเป็นสัญลักษณ์ของประชาชน
- ช่องขวาบนบรรจุรูปต้นไทร หมายถึงลัทธิชาตินิยม
- ช่องซ้ายล่างบรรจุรูปดอกฝ้ายและช่อรวงข้าว ได้แก่ความยุติธรรมในสังคม
- ช่องขวาล่างบรรจุสร้อยสีทองร้อยทรงสี่เหลี่ยมสลับทรงกลม คือหลักการของมนุษยธรรมและความผูกพันในสังคมมนุษย์ทื่ไม่มีจุดสิ้นสุด
- พื้นโล่ของช่องซ้ายบนและขวาล่างนั้นมีสีแดง ส่วนช่องซ้ายล่างและขวาบนมีสีขาว
- โล่ขนาดเล็กที่อยู่กลางนั้นมีสีดำ บรรจุรูปดาวสีทอง หมายถึง ความเชื่อในพระเจ้า
        เบื้องล่างของตราที่เท้าของพญาครุฑนั้นจับแพรแถบสีขาว บรรจุคำขวัญประจำชาติซึ่งเขียนเป็นภาษาอินโดนีเซียอย่างเก่า ความว่า "Bhinneka Tunggal lka" แปลได้ว่า "เอกภาพท่ามกลางความหลากหลาย"
        เหตุที่เรียกชื่อตราพญาครุฑปัญจศีล เพราะในโล่กลางตรานี้ได้บรรจุสัญลักษณ์ของหลักการทางการเมือง 5 ข้อของอินโดนีเซีย (ปัญจศีล - ชื่อพ้องกับหลักปัญจศีลของพระพุทธศาสนา) ตรานี้ออกแบบโดยสุลต่านฮามิดที่ 2 แห่งปอนติอานัก (Sultan Hamid II of Pontianak) และได้ประกาศใช้เป็นตราแผ่นดินของอินโดนีเซียเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2493
 
 
ตราแผ่นดินของอินโดนีเซีย
ชาติพันธุ์  
:
ชนพื้นเมืองหลากหลาย เช่น ชาวอาเจห์  บาตัก  มินังกาบา 
เงินตรา
:
รูเปียห์  1 บาท  มีค่าประมาณ 320 รูเปียห์ 
   
เงินสกุลรูเปียห์
ภาษา
:
อินโดนีเซีย  เป็นภาษาราชการ  หรือเรียกภาษาบาฮาซา
ศาสนา
:
อิสลาม 88%  คริสต์ 8%  ฮินดู  2%  พุทธ  1%  ศาสนาอื่นๆ 1%
การแต่งกาย
:
ผ้าบาติกเอกลักษณ์คนอินโดนีเซีย
อาหาร
:
กาโด กาโด (Gado Gado) เป็น หนึ่งในอาหารยอดนิยมของอินโดนีเซียคล้ายกับสลัดแขก
 
 
กาโด กาโด
ดอกไม้     ประจำชาติ
 
ดอกกล้วยไม้ราตรี (Moon Orchid)
 
 
ดอกกล้วยไม้ราตรี
ทรัพยากร
:
ป่าไม้ พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นป่าดงดิบ เป็นประเทศที่มีป่าไม้มากที่สุด  น้ำมันปิโตรเลียมทำ รายได้ให้กับ ประเทศมากที่สุด   ถ่านหิน   สัตว์น้ำ
 
สถานที่สำคัญ
 
:
‘บุโรพุทโธ’ พุทธสถานอันงามสง่า หนึ่งในสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ตั้งอยู่ใจกลางเกาะชวา อยู่ห่างจากเมืองยอกยาการ์ตา (Yogyakata) หรือยอกยา ของอินโดนีเซีย ไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 40 กิโลเมตร  สร้างขึ้นราวพุทธศตวรรษที่ 14 ในสมัยของ กษัตริย์ราชวงศ์ไศเลนทร์ แห่งอาณาจักรศรีวิชัย กษัตริย์ของศรีวิชัยซึ่งเป็นชาวฮินดู เกิดความเลื่อมใสในพระพุทธศาสนา และชนชาวศรีวิชัยส่วนใหญ่ก็นับถือพุทธศาสนาลัทธิมหายาน ทำให้เกาะชวาเป็นศูนย์กลางพุทธศาสนาอันยิ่งใหญ่ของอาณาจักรศรีวิชัย
 
 
บุโรพุทโธ
ข้อควรรู้
 
:
- ไม่ควรใช้มือซ้ายในการรับ-ส่งของ หรือรับประทานอาหารคนมุสลิมอินโดนีเซียถือว่ามือซ้ายไม่สุภาพ ไม่จับศีรษะคนอินโดนีเซียรวมทั้งการลูบศีรษะเด็ก
- การครอบครองยาเสพติด อาวุธ หนังสือรูปภาพอนาจารมีบทลงโทษหนัก อาทิ การนำเข้าและครอบครองยาเสพติดมีโทษถึงประหารชีวิต นอกจากนั้น ยังมี   บทลงโทษรุนแรงเกี่ยวกับการค้าและส่งออกพืชและสัตว์กว่า 200 ชนิด จึงควรตรวจสอบก่อนซื้อหรือนำพืชและสัตว์ออกนอกประเทศ
ภาษาอินโดนีเซียวันละคำ
 
 
สวัสดี         ซาลามัต  เชียง
ขอบคุณ      เตรีมา  กะชิห์
ขอโทษ       มาอาฟ
สบายดีไหม  อาปา  กาบา
ลาก่อน       ซาลามัน  จาลัน
 

Current Pageid = 180