Website Banner

บรูไนเป็นสมาชิกอาเซียน เมื่อวันที่ 7 มกราคม  พ.ศ.2527
 
 
ธงชาติบรูไน
        "บรูไนดารุสซาลาม" (แปลว่า นครแห่งสันติสุข)ลักษณะของธงชาตินั้นเป็นธงสี่เหลี่ยม  ผืนผ้าพื้นสีเหลืองภายในมีแถบสีขาวและสีดำวางพาดตามแนวทแยงมุมจากมุมบนด้านคันธงไปยังมุมล่างด้านปลายธง โดยสีขาวอยู่บน สีดำอยู่ล่างกลางธงนั้นมีภาพตราแผ่นดินของบรูไน
พื้นธงสีเหลือง หมายถึงกษัตริย์ (ธงประจำพระองค์ของสุลต่านแห่งบรูไนใช้ธงพื้นสีเหลือง)
สีขาวและสีดำ หมายถึงมุขมนตรีของประเทศบรูไน
ชื่อทางการ
:
รัฐบรูไนดารุสซาลาม 
พื้นที่
:
5,765   ตารางกิโลเมตร
เมืองหลวง 
:
บันดาร์เสรีเบกาวัน
ดินแดน
:
เป็นประเทศที่ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียวในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ชายฝั่งทางด้านเหนือจรดทะเลจีนใต้ พรมแดนทางบกที่เหลือจากนั้นถูกล้อมรอบด้วย รัฐซาราวัก ประเทศมาเลเซีย
รูปแบบการปกครอง  
:
ระบอบกษัตริย์  มีสมเด็จพระราชาธิบดีเป็นประมุข  ของรัฐและเป็นนายกรัฐมนตรี  รัฐมนตรีกลาโหมและรัฐมนตรีการคลัง
สภาพทางเศรษฐกิจ   :
ระบบเศรษฐกิจของบรูไนเป็นแบบตลาดเสรี ภายใต้การดูแลของรัฐ รายได้หลักของประเทศมาจากน้ำมัน ประมาณ 48% และก๊าซธรรมชาติ ประมาณ 43% นับเป็นประเทศผู้ผลิตน้ำมันรายใหญ่อันดับ 4 ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รองจากอินโดนีเซีย เวียดนาม และมาเลเซีย คือประมาณ 2 แสนบาร์เรลต่อวัน และผลิตก๊าซธรรมชาติได้มากเป็นอันดับ 4 ของโลก คือประมาณ 1.2 ล้านลูกบาศก์ฟุตต่อวัน

เนื่องจากสินค้าส่งออกหลักของบรูไน คือ น้ำมันและก๊าซธรรมชาติ (ส่งออกถึงร้อยละ 90 ของการส่งออกทั้งหมด) ทำให้บรูไนมีดุลการค้าเกินดุลมาโดยตลอด สินค้าส่วนใหญ่ส่งออกไปยังญี่ปุ่น อังกฤษ ไทย สิงคโปร์ ไต้หวัน สหรัฐ ฟิลิปปินส์ และสาธารณรัฐเกาหลี ตามลำดับ ในขณะที่สินค้านำเข้าส่วนใหญ่มาจากสิงคโปร์ อังกฤษ สหรัฐฯ และมาเลเซีย โดยเป็นสินค้าประเภทเครื่องจักรอุตสาหกรรม รถยนต์ เครื่องมือ เครื่องใช้ไฟฟ้าต่างๆ และสินค้าเกษตร เช่น ข้าวและผลไม้

บรูไนมีอุตสาหกรรมอื่นนอกเหนือจากน้ำมันและก๊าซธรรมชาติอยู่บ้าง ได้แก่ การผลิตอาหาร เครื่องมือ และเสื้อผ้า เพื่อส่งออกไปยังประเทศในยุโรปและอเมริกา ทั้งนี้ รัฐบาลบรูไนมุ่งที่จะพัฒนาอุตสาหกรรมการแปรรูปอาหารและผลิตเครื่องดื่ม เสื้อผ้าและสิ่งทอ เฟอร์นิเจอร์ที่ทำจากไม้ วัสดุก่อสร้างที่ไม่ใช่โลหะ กระจกรถยนต์ เป็นต้น แต่ยังคงประสบอุปสรรคด้านการขาดแคลนแรงงาน โดยเฉพาะช่างฝีมือ ซึ่งต้องอาศัยแรงงานจากต่างประเทศเป็นหลัก และตลาดภายในประเทศที่มีขนาดเล็ก
สัญลักษณ์
:
ตราแผ่นดินของบรูไน
 
 
ตราแผ่นดินของบรูไน
ชาติพันธุ์  
:
กลุ่มชาวมุสลิม
เงินตรา
:
ใช้เงินสกุลดอลลาร์บรูไนมีมูลค่าเท่ากับเงินดอลลาร์สิงคโปร์และสามารถใช้แทนกันได้
 
 
เงินสกุลดอลลาร์บรูไน
ภาษา
:
มาเลย์เป็นภาษาราชการ  รองลงมา  เป็นภาษาอังกฤษและภาษาจีน
ศาสนา
:
ส่วนใหญ่ชาวบรูไนนับศาสนาอิสลามนิกายสุหนี่ 67% รองลงมาเป็นศาสนาพุทธนิกายมหายาน 13% ศาสนาคริสต์ 10% ศาสนาฮินดู ความเชื่อพื้นเมืองและอื่นๆ
การแต่งกาย
:
สตรีชาวบรูไนแต่งกายมิดชิด นุ่งกระโปงยาว  เสื้อแขนยาวและมีผ้าโพกศีรษะ หลีกเหลี่ยงเสื้อผ้าสีเหลือง เพราะถือเป็นสีของพระมหากษัตริย์
อาหาร
:
อัมบูยัดจัดเป็นอาหารประจำชาติ ที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศบรูไน  ดารุสซาลามมีลักษณะคล้ายข้าวต้ม หรือโจ๊ก มีส่วนผสมของแป้งสาคูเป็นหลักโดยทั่วไปอัมบูยัต คือ อาหารที่รับประทานแทนข้าวโดยจะมีอาหารจานหลักและเครื่องเคียงอย่างน้อย 3 อย่าง วางอยู่โดยรอบ
 
 
อัมบูยัด
ดอกไม้
ประจำชาติ
 
ดอกซิมปอร์  หรือ ส้านชะวา
 
 
ดอกซิมปอร์
ทรัพยากร
:
บรูไนเป็นประเทศผู้ส่งออกน้ำมันเป็นสินค้าหลัก
สถานที่สำคัญ
 
:
มัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟุดดินตั้งอยู่ใจกลางกรุงบันดาร์เสรีเบกาวัน ประเทศ บรูไน  มัสยิดนี้สร้างโดยสุลต่าน โอมาร์ อาลี ไซฟัดดินที่ 3 พระราชบิดาของสมเด็จพระราชาธิบดีฮัจญีฮัสซานัลโบลเกียห์มูอิซซัดดินวัดเดาละห์ (สุลต่านปัจจุบัน องค์ที่ 29) ด้วยสถาปัตยกรรมแบบอิสลามิกอาร์ตใช้วัสดุชั้นเลิศในการก่อสร้างทั้ง หินอ่อนสีขาวจากอิตาลีหินแกรนิตจากเซี่ยงไฮ้ แชเดอร์เลียร์จากอังกฤษ ยอดโดมใช้แผ่นทองคำ  ถึง 3.3 ล้านแผ่น มัสยิดแห่งนี้มีความงดงามจนได้รับการเรียกขานว่าเป็นมินิทัชมาฮาลด้านหน้ามัสยิดมีเรือหลวง Mahligaiลอยลำอยู่ด้านหน้ามัสยิดเรือหลวงนี้ใช้ประกอบพิธีสำคัญทางศาสนา
 
 
มัสยิดโอมาร์ อาลี ไซฟุดดิน
ข้อควรรู้
 
:
สินค้าที่ขัดกับข้อกำหนดฮาลาล  ได้แก่  เนื้อไก่สด / แช่แข็ง ( ที่ไม่เชือดโดยชาวมุสลิม) สินค้าที่ขัดกับประเพณี  ได้แก่  ภาพและสิ่งพิมพ์ลามกอนาจาร  สินค้าที่ขัดข้อปฏิบัติของศาสนาอิสลาม เช่น เครื่องดื่มผสมแอลกอฮอล์ 
ภาษามาเลย์วันละคำ
 
 
สวัสดี         ซาลามัต  ดาตัง
ขอบคุณ      เทริมา  กาสิ
ขอโทษ       มาอาฟ
กรุณา        ซิลา
สบายดีไหม  อาปา  กา บา
 
 
Current Pageid = 178